De herfstvakantie met Gran was waardevol en gezellig! We hebben Karlstad laten zien, het Värmlands museum bezocht, we hebben gelezen, geknuffeld, gewandeld, vuurtje gestookt, een fika gedaan bij buren en een herfstmarkt bezocht. Kortom: genoten met elkaar. Het afscheid viel Vidar en Susanna op dezelfde zichtbare manier zwaar. Aan Rune merkten we het ook maar dat uitte zich met af en toe heimwee in de week na haar vertrek; voor het eerst dat hij daar zo expliciet last van had.
Op de dag van Gran’s vertrek was het Halloween, dus hadden de jongens iets leuks in het vooruitzicht. Van tevoren hadden ze geknutseld met buurjongen Axel aan een doos om het snoepgoed in te doen als we langs de deuren gingen. Met vijf buurkinderen deden we 6 huizen aan, wat al toch snel 2 km lopen was in totaal. En het bleef ook niet bij één snoepje per deur, dus ze konden even vooruit!
De start na de herfstvakantie was, zoals na iedere vakantie, even pittig. Gelukkig kwamen de jongens weer snel in hun ritme. In Rune’s klas hadden de jongste kinderen de eerste week nog zwemlessen, dus was het lekker rustig in de klas, iets wat Rune sterk wist te waarderen. Uiteindelijk vond Rune zijn zwemlessen van vóór de vakantie prima, omdat het zeker de helft van de tijd spelen was. De eerste zondag van november gingen we met z’n allen nog eens zwemmen in Karlstad.
De jongens hebben een ongelooflijk leuk uitje om naar uit te kijken: we gaan naar Legoland in Denemarken! Daar gaan we eind deze maand heen en daar komen ook Olivia en Jens naar toe. Ook wij kijken daar naar uit.
We genieten nog steeds erg van het buiten zijn, ondanks dat het haast vanzelfsprekend lijkt. Met de jongens proberen we elk weekend erop uit te gaan.
Op maandag 4 november, op weg naar Molkom, zagen Vidar en Susanna 4 elanden nog geen 100 meter bij ons vandaan. Op de foto’s lijkt het verder weg dan het was. Wederom een elanden foto, maar het blijft zo indrukwekkend!
Susanna maakt elke dag ten minste één wandeling. Een groot voordeel van een korte werkdag is dat het nog prima gaat met daglicht, wat overigens snel minder wordt. Op een ochtend kwam ze een buurvrouw tegen die ca 4 km verderop woont en met haar man ruim 27 hectare bos in eigendom heeft. Ze nodigde ons uit om vooral door hun bos te wandelen om de paden open te houden. Nou dat moest Susanna natuurlijk direct die week daarop proberen! Waarbij (op 7 november!) de laatste cantharellen werden gevonden. Samen met deze buurvrouw bezochten Susanna en Vidar twee dagen later andere Nederlanders die sinds mei 3 km verderop wonen.
Op zaterdag 9 november was er in Molkom een barbecue voor ouders en kinderen van de förskola. Heel gezellig om daar andere ouders te ontmoeten. Er werden wel vier talen onderling gesproken: Zweeds, Engels, Duits en Nederlands.
En op de dag af dat we hier 4 maanden wonen vierden we Vidar’s kinderfeestje. Alle kinderen konden niet wachten totdat het middag was en toen kon het Super Mario feest beginnen, op een zonnige maar winderige dag. Met een taart, speciaal gemaakt voor Vidar, speurtocht, en hengelen (beide traditionele onderdelen van een Zweeds kinderfeestje) en wat vrij spelen nadien, helemaal geslaagd. Vidar genoot met zijn vriendjes.
Dinsdag 19 november werd onze kleine man écht 5. Omdat hij eigenlijk altijd speelt met dingen die geen speelgoed zijn en écht wil helpen met dingen, kreeg hij van ons een kindermes van Morakniv en van zijn Gran & tante Olivia en neef Jens een kinderzaag met zaaggeleider. Via FaceTime hadden we met de respectieve grootouders even een cadeaumomentje.
En het werd ook nog even serieus koud, met 2 nachten onder de -10. Het ijs groeide snel!
Instagram:
Facebook:
