Inmiddels hebben de jongens al 6 weken school achter de rug en Susanna werkt al weer 4 weken. De jongens raken duidelijk meer in hun ritme op school. Vidar gaat nog steeds makkelijk naar de förskola, hoewel we soms denken te merken dat hij meer aansluiting zou willen hebben. Rune heeft bij tijd en wijle nog steeds geen zin om te gaan. Het vooruitzicht om in de pauzes met zijn vriendinnetje Nova-Joy te kunnen spelen, én dat hij om 13:10 al uit is helpt hem door de moeilijke momenten heen. Het is te merken dat het steeds soepeler gaat. Ze gaan beide, op hun eigen manier, supersnel met hun nieuwe taal, wat ze uiteraard ontzettend goed helpt met het leggen van contact en het maken van vriendschappen.
Rune leest al soepel Zweeds. Iedere week moeten ze een hoofdstuk lezen, maar er zijn 3 niveau’s. Rune leest het 3e niveau en leest 4-5 pagina’s per week. Hij leest het zo weg, ook de uitspraak is goed en de juf zegt dat ze weet dat hij het goed begrijpt als zij voorleest in de klas, omdat hij precies op de juiste momenten reageert. Ook kletst hij af en toe met een Zweeds klasgenootje of met zijn juf. Zij merkt ook dat hij meer ontspannen is.
Vidar heeft elke woensdag een “utflykt” met zijn groep. Al in week 3 gingen ze met de lijnbus naar een groot park en natuurcentrum in Karlstad: hij genoot van het avontuur!
Ondertussen zijn Mathijs en Susanna druk met Zweeds cursussen bij de Zweedse volksuniversiteit, beide 2 keer per week 1,5 uur. Mathijs is begonnen met het schilderen van het huis. De westgevel is af. Vanwege de invallende herfst lukt het waarschijnlijk niet om de rest van deze klus dit jaar af te krijgen.
Vaak gaan we er in het weekend op uit naar een “grillplats”. Deze liggen op mooie plekken in de natuur en vaak is het een klein stukje wandelen vanaf de parkeerplaats. We wandelen wat, zoeken mooie stokken in het bos, maken een vuurtje en grillen een worstje.
Ook hebben we “orientering” ontdekt. Onderdeel daarvan is “Hitta ut”, de vereenvoudigde versie: met papieren kaart of app is het doel om checkpoints te vinden. Het lijkt erg op Geocaching. Dit is een mooi opstapje naar de sport orientering, waarbij het doel is om met kaart en kompas zo snel mogelijk een route af te leggen en onderweg controlepunten te stempelen.
Olivia’s bezoek begin september was heel fijn. Super stoer dat zij in haar eentje reisde, via Kiel en vervolgens naar ons, in een (voor haar) nieuwe elektrische auto. De reis ging goed, onderweg opladen gaat tegenwoordig probleemloos, en Zweden was gelukkig haar & hondje Keiko goedgezind qua weer. We hebben genoten van elkaar’s gezelschap. Naast dat ze beide nog wat moesten werken, hebben we ook gezwommen, Karlstad bezocht, een vuurtje gestookt, gewandeld en hebben we tijdens een “elandensafari” (rondrijden rond zonsondergang) een eland gezien.
Het afscheid was wel even moeilijk voor de tweelingzussen, niet wetende wanneer ze elkaar weer gaan zien. Iedereen heeft genoten van elkaars aanwezigheid en kan hier weer even op teren.
Daags na Olivia’s vertrek steeg de kans op het zien van noorderlicht. Het was al een bijzondere avond door het geluid van de bronzende elanden. En zowaar tussen 21.10 en ca 22u zagen we het spectaculaire noorderlicht. Voor ons de eerste keer. Ook de buren kwamen naar buiten. Het was een indrukwekkende avond. Het was ontzagwekkend en doet iets met je gevoel van nietigheid. We waren beide zo vervuld en enthousiast: iets waar we nog dagen lang van na hebben genoten. Het zijn dit soort natuur ervaringen (de bronst, het noorderlicht, het prachtige uitzicht vanuit ons huis, de natuur om ons heen) die voor ons onderstrepen wat we hier zoeken.
In het weekend daarop is Susanna begonnen met haar 3 dagen paddenstoelen cursus. Vier uur lang struinend door het bos, samen met 4 andere cursisten leren over eetbare soorten. Geweldige onderdompeling in de taal, natuur en cultuur. Het stond op Susanna’s to-do lijstje, dus leuk dat ze die al kan afstrepen!
In het één na laatste weekend van september hebben we een kleine roadtrip gemaakt naar Susanna’s vriendin en taalmaatje Caroline. Via werk hebben ze elkaar circa 4 jaar geleden leren kennen, 3 jaar geleden hebben we hen al eerder een keer even opgezocht en tijdens een vakantie. Sinds vorig jaar zomer is zij ook Susanna’s taalmaatje en bellen ze bijna wekelijks. Ontzettend fijn om elkaar te zien en te genieten van de gastvrijheid op de prachtige gevarieerde boerderij die zij runnen. Met hun twee zoons van 6 en 8 jaar hebben de jongens leuk gespeeld. Een topweekend!
