Het vakantiegevoel duurde voort: Mathijs z’n ouders zijn naar ons toe gekomen, voor het eerst in Zweden. Fijn om te horen dat ze het zo mooi vonden hier. En fijn dat ze nu een goede indruk hebben hoe wij hier wonen, waar de school is enzovoorts…We hebben veel dingen met elkaar gedaan. Wandeltochten in de omgeving gemaakt, Karlstad wat verkend en een paar keer gezwommen. Ook voor ons droeg dat bij aan het verlengen van het vakantiegevoel.
Al in Nederland beloofden we de jongens een “studsmatta”. Gegarandeerd elke dag veel plezier en een leuke manier van sporten voor het hele gezin.
We zijn nog steeds erg blij met de lieve verhuurders. Onze wasmachine ging stuk en binnen drie dagen kwamen de eigenaren met schoonzoon om de oude te vervangen. Geweldig! Van een bijdrage in de kosten wilden ze niks weten: inbegrepen in de huur.
Inmiddels zijn we ook langs wat meer buren geweest om kennis te maken. Eén ouder stel verderop is zelf ook hier 7 jaar geleden nieuw komen wonen en zij heetten ons heel warm welkom en zeiden dat ze herkenden hoe het was om ergens nieuw te zijn.
In de laatste week voordat school weer startte, bekroop ons het gevoel van dat binnenkort het echte leven zou gaan beginnen. Weg met het vakantiegevoel en tijd voor dagelijkse routine. Mathijs en Rune lijken wat makkelijker om te schakelen naar hier. Vidar en Susanna kunnen soms iets weemoediger zijn, maar zoals Gran ook troostend zei: “Dat hoort er allemaal bij: het zou gek zijn je dat niet af en toe hebt, dat hoort bij het loskomen”. Het is daarom heel steunend om af en toe goede gesprekken te hebben met vrienden, moeder en zus via videobellen. Ook de eerste brieven en kaarten die we ontvangen zijn enorm hartverwarmend en echt cadeautjes in de brievenbus.
Als afsluiting van een super vakantie gingen we naar de vliegshow hier vlakbij op het “Krigsflygfält 16” waar 15.000 bezoekers op afkomen. Het is een prachtig gelegen oud militair vliegveld dat nu cultuurhistorisch erfgoed is. Rune zei dat het hem, met de bloeiende hei, deed denken aan de Airborne droppings in Ede waar we vorig jaar waren. We stonden meest van de tijd aan het begin van de start/landingsbaan, gigantisch spectaculair. Van alles kwam voorbij, van vliegtuigen uit de jaren ’30 tot luchtdemo’s van de modernste jagers. Super lage flyby’s en starts en landingen vlak voor onze neus. We haalden nog even aan dat opa Butterman, als fervent vliegtuigspotter, dit ook super had gevonden. Zie het onderstaande filmpje voor een impressie!
En dan school. De voortekenen waren goed. Toen we twee weken geleden met opa en oma bij de school gingen kijken mochten we even binnenkijken en had hij er heel veel zin! Vidar was niet weg te slaan van de speelplaatsen die er zijn. Hij was echt boos in de auto dat hij naar huis moest.
Maandag 19 augustus is het zover: de eerste schooldag. Een prachtig stralende dag. Vidar en een ander Nederlands meisje waren de enige nieuwe gezichten op een al vertrouwde groep van nu in totaal 12. En er zit ook al een meisje van Nederlandse komaf. Vidar zei ’s morgens nog dat hij hoopte dat hij niet hoefde te schrijven, want dat kon hij nog niet. Heel aandoenlijk en hij was natuurlijk gerustgesteld toen hij hoorde dat hij lekker mocht spelen en nog niet hoefde te schrijven. Hij schoot direct een “hut” in het lokaal in, waar zij ook even tijdens ons bezoek in oktober in hadden gespeeld.
In Rune’s klas is het nog bonter met Nederlanders: maar lieft 4 andere Nederlandse kinderen in zijn klas! Een Nederlands meisje startte ook voor het eerst die dag. En er zijn nog 3 andere Nederlandse kinderen die hier al iets langer wonen.
Rune zit in een gemengde groep van kinderen die net op de grundskola beginnen (F1 klas, zeg maar eind groep 2/ begin groep 3) en de årskurs 1 (zeg maar groep 3/4). Natuurlijk zagen we aan Rune dat hij moest wennen, hij was erg aanhankelijk. Lastig voor ons om dat te zien en verdragen. Maar het hoort ook bij een nieuwe start. Gelukkig zei hij op de terugweg dat hij het leuk vond. Hij kon ook goed relativeren dat taal en vriendjes wel komen. Verder merkte we die middag na school aan de jongens dat ze vrijuit speelden met elkaar, uitgelaten.
Rune’s groep heeft een klassiek klaslokaal, voor het werken. En daarnaast een lokaal met kleden op de vloer en hoekjes voor het spelen. De juf doet heel veel met muziek en liedjes (er staat een piano voorin de klas) en na 10 min werd er al even een energizer gedaan achter de klassieke bureautjes.
In de loop van de dagen ging het steeds ietsje beter, de routines werden duidelijk. En Vidar heeft al twee keer een dag gehad van 9-14 uur, waarbij we hem tussendoor niet bezochten. Dat ging op initiatief van de juf, we spraken af dat ze zou ons bellen als het nodig was. Ze vertelde ons dat de groep heel hecht en lief is en heel goed andere kindjes opneemt. Het ging heel goed: ze heeft ons niet hoeven bellen.
Met Rune’s juf hadden we op woensdag een gesprek. We hadden de week voor school begon zijn vertaalde Nederlandse rapporten toegestuurd en zijn werkboeken uit Nederland meegenomen, zodat zij kon zien waar hij vorig schooljaar was gebleven. Ze was bezorgd dat hij zich zou gaan vervelen, gezien het verschil in niveau. Toch hebben we met elkaar besloten dat hij meegaat met de stof zoals die nu in de klas wordt aangeboden. Hij heeft dan hopelijk de rust om zich de taal eigen te maken. We blijven uiteraard steeds in contact met hem en de juf om te kijken hoe het gaat. Hij mag ook zelfs met het materiaal verder wat we vanuit Nederland hebben meegekregen als hij dat wil.
Soms geeft hij aan dat hij helemaal geen zin heeft in school, hij zegt dan dat hij het saai vindt want hij mist aansluiting bij mogelijke vriendjes. Toch vindt hij het ook leuk en interessant, om te zien wat ze hier doen, en zijn werkjes te maken. Leuk is dat gewone lessen regelmatig worden afgewisseld met meditatie, muziek of massage/ontspannings lessen. En vrijdag hoorde we van hem dat een jongen uit jaar 2-3 naar hem toe kwam en zag dat hij nog wat alleen was dus hij vroeg of hij zijn vriendje mocht zijn. Heel aandoenlijk en voor Rune al een leuk glimpje aan de horizon van contacten en vriendjes.
Bij thuiskomst van de eerste schooldag vonden we onze personnummers al in de brievenbus! Twee weken en 6 dagen na aanvraag zijn ze toegekend: ongekend snel voor Zweedse begrippen, en afgaande op de vele spookverhalen hadden we dit zeker zo snel nog niet verwacht. Gelukkig heeft Susanna nog vakantie, want nu komt een tweede golf aan administratieve handelingen die we met dit nummer kunnen doen. Zoals de auto invoeren, maar ook samen naar de bank voor een rekening. Die we pas kunnen openen nadat we een Zweedse ID kaart hebben, dus die hebben we aangevraagd bij Skatteverket. Inschrijven in het gezondheidscentrum (lees huisarts). We zitten duidelijk direct in het systeem, want Susanna direct al oproepen gehad voor diverse preventieve bevolkingsonderzoeken zoals die in Nederland ook bekend zijn.
Al met al was het een indrukwekkende week: tijd voor de “fredagsmys”. Het vrijdagmiddag-familie-relax moment: eigen frietjes maken, familiefilm kijken en “koppla av” (af relaxen). Het werd een relaxed weekend met een etentje bij de buren, het verwerken van de appeloogst en een vuurtje met marshmallows bij onze favoriete grillplats aan het water.
