In onze tweede week in Zweden merken we dat ons tempo verlaagt en we meer beginnen te aarden. Op zondag hadden we onze beide buren uitgenodigd voor een “fika”. Aan één kant woont de broer van de eigenaresse met zijn vrouw en in het andere huis op hetzelfde erf wonen zijn dochter en man met drie kinderen. De jongste is een jongen van net 6 jaar. Aan de andere kant woont een gezin met twee meiden van 3 en 6 jaar. Mathijs ervoer het als een vuurdoop voor zijn Zweeds en Susanna vooral voor haar bakkunsten met frambozen uit eigen tuin. Het was leuk om kennis te maken en de eerste contacten te leggen. De jongens gaan geregeld even langs om samen met de buurjongen op hun trampoline te springen. We hadden de jongens een trampoline beloofd, maar voor de integratie is het niet erg dat we niet direct er één hebben gekocht!
We hoeven niet meer zoveel, in huis deden we nog wat laatste klusjes. Zo ruilden we bijvoorbeeld de banken van boven en beneden om, omdat die van boven wat hoger is en dus fijner zit.
Maandag gingen we naar een nabij gelegen zwemplas op ongeveer een kwartier rijden. Eén van de circa tiental in de gemeente Karlstad, waar het zwemwater wordt gecontroleerd door de gemeente. De Jongens speelden heerlijk op het strandje terwijl wij lagen te luieren en te lezen.
Dinsdag 23 juli is het dan zover: de verhuiswagen zien we in de verte aankomen. In een record tempo van ongeveer 1.5 uur hebben we met de twee verhuizers de boel uitgeladen. Helaas zijn er per ongeluk een aantal zaken achtergebleven in Nederland, de werkbank, gereedschappen en laarzen, maar ook het onderstel van ons bureau. Deze komen in de eerste week van augustus met een volgende lading mee.
We hebben veel in- en uitgepakt, gesjouwd en versleept de afgelopen weken. Het uitpakken was voor Susanna erg leuk! In haar bekende noodvaart is binnen anderhalve dag alles wat een plek kan krijgen, op z’n plek terecht gekomen. Het echte home-making is begonnen. Hoewel we zelf geen meubels hebben meegenomen, maken de details van onze eigen lampen, wanddecoraties, kussens etc het steeds meer ons thuis. Bijzonder om op een andere plek voor het eerst van je eigen servies te eten bijvoorbeeld.
Donderdag 25 juli gaan we met z’n allen naar Karlstad waar we de onvermijdelijke afspraak bij Skatteverket (de belastingdienst) hebben om ons in te schrijven en onze persoonsnummers aan te vragen. Na een uur staan we weer buiten met de boodschap dat niks geks is gezien en we over ongeveer 6 weken een reactie kunnen verwachten. De rest van de middag brengen we door in Mariebergsskogen, een mooi en leuk park met veel speeltuinen en een gezellig koffietentje.
Ondanks dat we soms wat praktische of comfortabele dingen missen van ons oude huis, wordt er veel gecompenseert door wat we hier beleven. Dat waar het echt om draait zullen we maar zeggen. De kilo’s frambozen die we plukken en verwerken of invriezen, de natuur die we zien vanaf de veranda: spelende reeën tegen de bosrand aan, Rune die verrast wordt door een gierzwaluw die rakelings langs hem scheert, een groene specht die luid roepend bijna onder de afdak van de veranda doorvliegt. De rode wouw die we op 1 dag meerdere keren zien: één keer vanuit onze tuin en één keer wat verderop in de lucht met drie buizerds. Een das die we een kilometer verderop de weg zien oversteken, op dezelfde plek waar we twee dagen daarvoor een buizerd zagen vliegen met een adder vastgeklemd in zijn poten. Of een ree die we uit het zijraam van de woonkamer door de frambozen zien rennen naar het weiland achter ons huis.
In de derde week hier ontdekken we wat van de omgeving en gaan we ook nog 2 nachtjes weg. We boeken voor 2 nachten een safaritent op een onbewoond eiland. Vanaf de camping -waar we al vaker zijn geweest- is het 10 minuten varen naar “ons” eiland.
Wat hebben we daar twee prachtige nachten en dagen! Lekker kano-en tussen alle eilandjes, rond banjeren op het eilandje, spelen op het strandje, vuurtje stoken en genieten van al het moois dat we zien. Zoals parelduikers, roodkeelduikers, visdieven, oeverlopers, prachtige zonsondergangen en prachtige maanverlichte nachten, met een “dampend meer”.
Op zaterdag worden we uitgenodigd door de eigenaren van ons huis om naar hen te komen, in de buurt van Karlstad. We lunchen in hun prachtige appartement dat uitkijkt over een jachthaven aan Vänern. Daarna nemen ze ons mee op een zeiltochtje op het Vänern. De eerste keer zeilen voor de jongens, een geweldige, erg Zweedse middag.
