Wat een bijzondere en intensieve maanden zijn het geweest. De zoektocht naar een huis en baan vanuit Zweden, klussen, werk en school. We spoelen even een paar maanden terug……
Het begon met klussen in ons huis in Wijk Bij Duurstede. We zijn elke dag nog blij met de plek. Aan de voorkant kijken we uit op een park, even oud als de woonwijk (ruim 50 jaar). Dat betekent grote bomen en veel groen. De jongens, en vooral Vidar, gaan bijna elke dag het park even in om te fietsen of spelen. De locatie van het huis is super, maar er moest ontzettend veel gebeuren om het interieur uit de jaren 70 te moderniseren. Gelukkig was het meeste cosmetisch en is het huis verder in goede staat.
Het was veel werk maar ook erg leuk om letterlijk terug te gaan naar de basis: terug tot op de kale vloeren en muren om van daaruit weer op te bouwen. Hartverwarmend was de steun uit onze omgeving: veel vrienden en kennissen zijn meerdere keren geweest om te helpen met het intensieve werk, waarvoor nogmaals ontzettend veel dank! Bovendien stelden twee paar vrienden zeer genereus hun huis beschikbaar, zodat we de eerste weken ergens konden wonen terwijl we in ons eigen huis klusten.
We zijn best trots op het resultaat, daarom een aantal foto’s:
Na twee weken klussen begonnen de jongens weer op school. Dat was een warm bad voor ze. De beide jongens werden direct weer door hun vrienden opgenomen. Vidar in groep 2 en Rune startte in combinatiegroep 5/6. We zien duidelijke overeenkomsten met de Zweedse school, alleen heeft de Windroos echt een ander curriculum. De overeenkomst zit hem vooral in hoe de school omgaat met thema’s, interesse gestuurd leren en bijvoorbeeld het mixen van groepen tijdens dagen voor de hele school, zoals het boekenfeest of zomerfeest. Omdat Rune een Nederlands jaar had gemist, begon hij in groep 5. Hij was duidelijk op zijn plek en voelde zich vertrouwd en veilig genoeg om zichzelf te zijn en zich te ontplooien. Wat betekende dat hij na de herfstvakantie de overstap naar groep 6 heeft gemaakt.
Vidar lijkt Zweden wat vaker te missen, hij vraagt af zich soms af waarom we weer in Nederland zijn gaan wonen, en we citeren: ”want mamma je weet toch dat Zweden beter voor mij is”.
Helaas ketste werk voor Mathijs af, ruim een week voordat hij met zijn HBO bos-en natuurbeheer deeltijd opleiding zou beginnen. Het was een domper, tegelijk was het goed zo, want er was nog zo ontzettend veel te doen in huis. Het oorspronkelijk plan was om te beginnen met de deeltijd studie Bos- en natuurbeheer aan de Hogeschool Van Hall Larenstein. De benodigde baan, als harde toelatingseis, bleek na verschillende sollicitaties niet te vinden. Op dat moment een kleine domper, maar tijd om te treuren was er niet want de lijst met klussen aan het huis leek oneindig!
Half september begon Susanna met haar nieuwe baan in Wageningen. Ook dat was weer wennen; 4 dagen per week weg van huis. De route richting het oosten is tot voorjaar 2027 gestremd vanwege de dijkverzwaring. Naast het feit dat er sowieso veel verkeer is in Nederland, was ook het reizen weer wennen. Het duurde best een tijd voordat Susanna weer haar draai vond: Wageningen is een beduidend kleinere organisatie dan gemeente Ede en dat merk je op verschillende manieren. Voor haar speelde ook mee dat het gewoon even duurde om te accepteren dat we ons leven hier in Nederland weer gaan opbouwen, en voor nu onze Zweedse plannen andere vormen krijgt. Daardoor kostte het feitelijke landen, in werk én wonen, gewoon even tijd.
We hebben ook genoten van het feest van een goede vriend, lunches en uitjes met andere vrienden en tijd met familie. Het was ook bijzonder dat Susanna’s zus, Olivia tijdens de Tweede Kamerverkiezingen op de kieslijst voor de Partij voor de Dieren stond. Heel mooi om haar bevlogen inzet van dichtbij te zien en in de slipstream ervan ook de jongens actief en van dichtbij het mooie proces van de democratie te kunnen bijbrengen.
Het was fijn dat Mathijs in de eerste maanden thuis was, zodat de jongens niet direct naar de BSO hoefden en er volop verder gewerkt kon worden aan het huis. Hoewel het al vrij snel begon te kriebelen om betekenisvol werk te hebben en om daarmee bij te kunnen dragen aan het inkomen.
Hij stuurde meerdere brieven en voerde diverse gesprekken in november. Helaas waren geen van allen ideaal: of alleen fysiek buitenwerk zonder doorgroeimogelijkheden, of het draaien van hele lange dagen.
In die tijd werd, voor de tweede keer, een vacature uitgezet bij de gemeente Wijk bij Duurstede: beheerder groen, speelvoorzieningen en begraafplaatsen. Een functie als schakel tussen de buitenploeg, aannemers en het beleid, met verantwoordelijkheid voor het onderhoud van al het openbaar groen, speelplekken en begraafplaatsen in de gemeente.
Begin januari volgde een tweede gesprek en een arbeidsvoorwaardengesprek, waarna hij op 15 januari is gestart. Inmiddels behoorlijk ingewerkt en opgenomen in het leuke team BOR (beheer openbare ruimte). Er komt veel op hem af de eerste tijd, maar wat mooi dat hij zich mag inzetten voor zijn eigen vertrouwde omgeving én dat het zo dichtbij is. Reistijd te voet: zo’n vier minuten!
De kerstvakantie in Zweden was genieten: we waren er 4,5 maand niet geweest. Het huis was warm en al helemaal in kerstsferen versierd door de eigenaren: letterlijk een warm welkom. Vanaf minuut 1 voelde alles weer zo vertrouwd. Niet gek natuurlijk, we hebben daar een indrukwekkend jaar beleefd en het is een jaar ons thuis geweest.
We voelen ons enorm bevoorrecht dat we in de gelegenheid zijn om het huis te kunnen kopen en aan te houden als tweede huis. Het feit dat we daarmee, voor nu, onlosmakelijk zijn verbonden met de plek en het land wat ons zo goed doet, is van ontzettend veel waarde voor ons. Een plek die we ook ons thuis noemen en die mogelijk in de toekomst meer dan alleen een vakantiehuis gaat zijn.
Te zien hoe vertrouwd en fijn de jongens het daar weer hadden bevestigde dat we er goed aan doen; ze wilden simpelweg niet naar Nederland terug. Op 2 januari hebben we de koopakte ondertekend, de overdracht zal eind mei zijn, in de pinkstervakantie. Meteen tijd voor de eerste grote klus, we gaan met vriend en timmerhus expert Joakim (enkelstugan.se) de bekleding van de zuidgevel vervangen.
Verder hebben we daar weer enorm genoten van de natuur en van onze vrienden en buren. Een greep van wat we hebben meegemaakt: zelf een kerstboom uit het bos van de buren mogen zagen, een zeearenden paar gezien, en ontdekt dat ze in een weiland achter ons huis zaten te eten van een reeën karkas. Hoogstwaarschijnlijk is die ree door een lynx gedood, volgens een zeer ervaren boswachter aldaar. We hebben 4 dagen op rij kunnen schaatsen op prachtig strak zwart ijs, waarna op nieuwjaarsdag – net als vorig jaar – de sneeuw kwam. En in die sneeuw zagen we bij het meer, sporen van een lynx. Ongelooflijk gaaf.
Rune was dermate geïnspireerd door alles waarvan hij zich ineens realiseerde dat we dat in Nederland niet kennen, dat hij een spreekbeurt wilde houden. Eindelijk, want zijn juf en klasgenoten hadden vaak gevraagd of hij iets wilden vertellen over Zweden. Dat was te merken want zijn spreekbeurt duurde mede dankzij alle vragen 40 minuten.
Mooi om te zien hoe Rune zelf de verrijking van dit jaar in Zweden voelde — voor hem, maar ook voor ons allemaal. Wat we daar hebben gezien en meegemaakt is voor ons en de jongens inmiddels gewoon geworden, maar door alle vragen die hij van vriendjes en familie kreeg, drong het tot hem door dat het helemaal niet vanzelfsprekend is.
Ondertussen vond Susanna haar draai toch niet in Wageningen. De kleinere schaal van de gemeente en het vakgebied economie waren het niet. En toen kwam er een vacature vrij in haar oude team van Public Affairs en Lobby bij gemeente Ede — dat was het! Begin april is ze daar weer begonnen: het was direct thuiskomen.
Tot slot vinden we het mooi dat Rune met zijn spreekbeurt zijn klasgenoten, en wij via dit blog onze lezers, hebben kunnen meenemen op ons onvergetelijke avontuur. Waarvan, voor nu, de cirkel rond is — en we het geluk hebben van het beste van twee werelden te mogen genieten.
P.S. Het fijne huis uit 1860, dat we een jaar ons thuis hebben mogen noemen, is te huur voor vrienden, familie en bekenden. Het doel is geen commerciële verhuur, maar het is fijn als anderen er ook van kunnen genieten. De prijs zal je alleszins meevallen, en als je bij wil dragen met klusjes in en om het huis is er helemaal veel mogelijk. Neem gerust contact op als je interesse hebt om daar een kortere of langere tijd te verblijven.
