Met veel plezier kijken we terug op tweeënhalve week kerstvakantie, en hopelijk kunnen onze lezers ook terugkijken op een ontspannen periode.
Het was voor ons een bijzondere tijd, waarin we tijdens kerst soms extra vrienden en familie misten, juist omdat je normaal gesproken meer tijd met elkaar doorbrengt. Gelukkig voerde dat niet de boventoon; het gemis voelt al iets anders dan aan het begin van ons avontuur hier. We hebben bewust met zoveel mogelijk vrienden gefacetimed en wat extra contact met familie gezocht, om toch dat kerstgevoel te delen.
Gelukkig zijn we hier heel warm ontvangen en is er met aandacht naar ons omgekeken. Zo gingen we bij onze lieve buren van een paar huizen verderop de dag voor kerstavond langs voor een traditionele Julbord (letterlijk “kersttafel”), voor de lunch. Ze hadden voor de jongens een kleine speurtocht gemaakt door het huis, met aan het einde een cadeautje voor ze.
Op Julafton ging Susanna met de jongens naar het Värmlandsmuseum in Karlstad. Na een aantal dagen thuis geweest te zijn was een uitstapje wel weer fijn. Die dagen thuis vulden zich overig moeiteloos met spelen, puzzelen, de Top2000, en af en toe een film kijken: eigenlijk het voor ons gebruikelijke kerstvakantie vermaak. Met als heerlijk extraatje nu de sauna, die we veel gebruikt hebben. Vidar vindt het heerlijk, terwijl Rune beneden in het bad relaxt.
We kozen voor een fijne mix van oude en nieuwe kersttradities. We gingen mee met de Zweedse viering op 24 dec en keken op tv wat traditiegetrouw in Zweden gekeken wordt: Disney tekenfilms. Ook was het die dag tijd voor de cadeautjes. Want Sinterklaas was overgeslagen.
Susanna had wat Britse geuren en smaken in huis gehaald, om aan alle fijne jeugdherinneringen op Guernsey te kunnen terugdenken en door te geven. Zo smulden we van een Christmas Pudding en mince pies, beide zoete cakes met gedroogd fruit. En we bakten nog een lading kaneelbolletjes, daar kan je niet genoeg van hebben!
Net na de kerstdagen nodigden we onze lieve verhuurders uit voor een “Britse kerstfika”, met de Christmas Pudding, mince pies én scones. Dat deden we ook voor onze buren een paar dagen later.
Eind december ging Rune met zijn vriendinnetje Nova naar Leo’s lekland (een grote indoor speeltuin) in Karlstad, voor haar verjaardag, super heeft hij het daar gehad! Wij vonden het leuk om ondertussen iets met Vidar te doen, dus we gingen weer naar het vertrouwde park Mariebergskogen in Karlstad. Een groot natuurgebied met een natuurbezoekerscentrum (Naturum Värmland) en speeltuinen.
Daarna ging het ontspannen richting oud en nieuw, met wat meer kou in de lucht. Op oudjaarsdag speelden de jongens buiten op een groen veldje, dat in de nacht snel wit zou worden. En volgens Nederlandse traditie werd er een grote lading oliebollen gebakken. We hadden we een klein buffet gemaakt en wat vragen aan elkaar gesteld om over afgelopen jaar en komend jaar te reflecteren. Heel gezellig was dat.
De jochies gingen vrij op tijd naar bed, want de volgende dag zou best wel eens enerverend kunnen worden. Wij keken de oudejaarsconference van Pieter Derks. Het was een heerlijke rustige en gezellige avond met welgeteld 5 knallen vuurwerk om 12 uur. Daarna was het weer heerlijk stil.
Bij het wakker worden bracht het nieuwe jaar ook een nieuwe witte wereld, met veel lol voor iedereen.
Het koelde ook rap af, de laagste minimumtemperatuur die we gemeten hebben was -25,3° terwijl het overdag niet warmer werd dan -13. Toch hielden de jongens het zeker een uur uit buiten, terwijl wij om beurten een lange wandeling maakten. Het was stralend weer en met de sneeuw perfect om sporen te zien: we hebben binnen een paar kilometer van ons huis sporen gezien en van een das, elanden, veel reeën en een lynx. Overigens hebben we een week later een zeearend zien zitten in een weiland niet zo ver van ons huis: super indrukwekkend gezicht toen hij wegvloog!
Op vrijdag gingen we met de jongens een dagje naar Karlstad. Vooral Rune vond het erg leuk, dat is voor herhaling vatbaar. We deden niet heel veel bijzonders, een wandelingetje en wat inkopen. Maar sushi eten dat was het hoogtepunt voor hem!
Het volgende weekend was prachtig en het stralende winterweer hield aan. Dus ook heldere nachten, en zaterdagnacht was het weer raak met het noorderlicht. Voor de tweede keer hebben we het gezien, fantastisch!
Op woensdag 8 januari moesten we toch echt allemaal weer aan de bak. En dat ging beter dan verwacht! De jongens hadden geen tegenzin en gelukkig was de eerste week maar kort. Rune wilde, geïnspireerd door vriendje Willem in Nederland, ook wel eens zelf gaan koken. Uit een kinderkookboek heeft hij, uiteraard met hulp, die week 2 keer gekookt.
De eerste echte koude winterperiode hier sloten we af met een geweldige roadtrip. Om 8 uur zaten we in de auto om de langste rivier van Scandinavië, de Klarälven, ruim 120km noordwaarts te volgen. Op weg naar een hondenslee rit: dat wat al jaren op Susanna’s bucketlist staat en waar de mannen maar mee naartoe moesten. Ondanks de relatief korte afstand, leken we wel een klimaatgrens overgestoken te hebben. Want wat bij ons als regen viel, was hier als sneeuw gevallen. Een dik pak dus, met prachtige roodverlichte heuvels in het ochtendlicht langs de oevers van de rivier. Na een korte rondleiding door de kennels keken we hoe de honden werden ingespannen en gingen Susanna en Rune voor de eerste rit, Mathijs en Vidar gingen voor de tweede. Ondanks de kou (stilzitten bij -10 °C roept natuurlijk de vraag op hoe je je voeten warm houdt) was het super! Op de terugweg stopten we bij een meertje om worstjes te grillen voor de late lunch, dit maakte het uitstapje compleet!
De dag erop een lekkere en gezellige fika in het mooie appartement van onze verhuurders aan het Vänern, waarmee ons tweede weekend van januari fijn en gezellig werd afgesloten. Het weer was helaas kwakkelend, met afwisselend dooi en vorst, wat een ijzige ondergrond opleverde. Maar de winter duurt nog lang, dus we hebben goede hoop op nog zo’n magische periode!
