In oktober schreven we dat Vidar nog niet veel meekrijgt van onze plannen. Dat is inmiddels flink veranderd. Naarmate het vaker ter sprake komt en we veel met de Zweedse taal bezig zijn, is hij er meer mee bezig. Dat uit zich in vragen zoals “wat is eigenlijk verhuizen?”.
Voor de kerst kregen we al te horen dat Vidar wel degelijk in zijn klas al vertelt over de verhuizing, en het vaak over Zweden heeft. De juf vertelde onlangs dat de poolcirkel ook door Zweden loopt, waarop Vidar heel stoer zei: ‘en daar ga ik wonen!’.
Ook bij Rune in de klas komt het regelmatig ter sprake. Een klasgenootje van Rune stelde de vraag waarom we eigenlijk naar Zweden gaan verhuizen. De juf maakte tijd voor kinderen om vragen te stellen aan Rune. Zoals: ‘hebben jullie al een huis daar?’ of ‘in welke plaats komen jullie te wonen?’ en ‘ kun je al een beetje Zweeds praten?’. Heel fijn dat daar tijd voor gemaakt wordt door de juf!
In voorbereiding op de verkoop van het huis hebben de jongens geholpen met uitzoeken en opruimen. Met spullen wegdoen is Rune, net als zijn vader, heel makkelijk. Vidar vond het soms lastiger maar wist toch goed om te gaan met het wegdoen van zijn Ikea speelkeukentje. Gelukkig hoeven ze voorlopig niet van nog meer spullen afscheid te nemen. Voor nu hebben ze goed hun steentje bijgedragen aan het uitzoeken.
Rune begint zich te realiseren dat hij mensen gaat missen. Dat maakt hem op dat moment verdrietig. We geven ruimte voor die emoties en proberen hem daarin ook te troosten door te vertellen hoe dat voor ons is, en hoe dat vroeger voor Susanna was, met familie op Guernsey. Troostend vindt hij het idee dat je even kan videobellen als je mensen erg mist. Gelukkig merken we dat de nieuwsgierigheid naar het nieuwe huis en het land de boventoon voert.
Uit zichzelf begon Rune ons heel mooi uit te leggen dat als je lang genoeg in een land woont, je vanzelf de taal goed gaat spreken en gewend raakt aan het eten daar. Na een tijdje weet je eigenlijk niet beter zei hij. En dan ben je “Zweder”. Dit waren zo ongeveer letterlijk de woorden die hij er aan gaf, fantastisch!
Heel fijn is dat we hoorden dat onze directe buren in Zweden een zoon hebben die qua leeftijd tussen Rune en Vidar in zit en dat ze erg uitkijken naar onze komst. Dat geeft de emigrant moed: dat je weet dat mensen je graag zien komen!
Ook denken we dat het ze erg gaat helpen dat ze allebei in een klas komen met een ander Nederlands kind. We stellen ons dan voor dat ze op lastige momenten even kunnen helpen met vertalen of uitleggen.
